In mijn dagen als bedrijfsleider van een tijdelijke kunstgalarie heb ik een duidelijk beeld kunnen krijgen van de voor- en nadelen van deze functie.
Allereerst is er natuurlijk de spanning van de opening en het verloop van de expositie. Vooral omdat het hier om een tijdelijk project gaat. Het idee dat je mee mag doen en invloed kan uitoefenen op een dergelijk project is fantastisch. Daarnaast heb je heel veel vrijheid, die je zelf kan invullen.
Vaak stond ik zelfs alleen. Dat was niet altijd een prettig idee. Vooral als je je realiseert dat voor het raam een doek van Ans Markus twv € 30.000 hangt en daarnaast weer een doek van Herman Brood. Ik bedoel, iedereen kan zo naar binnen lopen en dan sta je daar helemaal alleen....
De bezoekers waren erg positief, een enkel onvertogen woord daar gelaten. De kunstenaars waren of veeleisend of bijzonder enthousiast. maar altijd de moeite waard om mee te filosoferen over de verschillende doeken.
Maar de andere kunstgalarie-houders waren verschrikkelijk!! Wat een haat en neit onder die mensen. Ik dacht eigenlijk dat ze je meer als collega zouden zien. Nou, mooi niet dus. Ze gunnen je de kaas op je brood nog niet...
Maar, het is toch een heel bijzondere ervaring om Herman Brood te mogen ontvangen in je eigen kunstgalarie!! |
