Na ruim 15 jaar in de automatisering werkzaam te zijn geweest merkte ik langzamerhand dat mijn interesse meer gericht was op werken met mensen en kennisoverdracht dan softwarematig bezig zijn. In mijn outplacementtraject kwam zodoende op gegeven moment het doceren naar boven. In eerste instantie dacht ik aan volwasseneneducatie maar na een tip over het onderwijs heb ik besloten om die stap te maken.
Het bevalt me tot nu toe prima ondanks de zware avondstudie naast de 0,8 fte baan.
De werktijden zijn heel acceptabel, geen urenlange reistijden meer want ik werk in mijn woonplaats en om de 8 weken wel een korte of langere vakantie.
Tegenvaller, als je het zo mag noemen, is dat de lesvoorbereiding erg veel tijd kost. De hele avond ben ik er mee bezig, naast een gezin met 3 oudere kinderen (12-15-18 jaar) waar natuurlijk ook de nodige aandacht aan besteed moet worden. Vaak ook in het weekend nog bezig met voorbereiden en natuurlijk regelmatig repetities nakijken en vergaderingen e.d. bijwonen.
Maar met vallen en opstaan krijg ik het steeds meer in de vingers, het zal nog wel enkele jaren duren voordat ik echt ervaren ben.
Maar het contact met de leerlingen verloopt steeds beter, de sfeer met de collega's is prima en de opvang c.q. begeleiding op deze school, het Minkema College, is ronduit fantastisch.
Ik heb een eigen begeleider die ik wekelijks spreek, mijn wiskunde collega's kan ik altijd om raad vragen en in het eerste jaar was er ook nog een tweewekelijkse BBL i.e. bijeenkomst beginnende leraren waarin je met nieuwe collega's ervaringen en tips uitwisselt. Met nieuwe bedoel ik nieuw op deze school, of je nu beginnend docent bent of al 15 jaar voor de klas staat.
Kortom, ik vind het nog steeds leuk in het VMBO-onderwijs en ik denk dat het nog veel leuker gaat worden.
|
