Het werk is niet afwisselend, maar de diensten wel.
Een dagdienst is vrijwel hetzelfde, hoewel de bewoners wisselen ga je daar toch in mee. Ik zit op een verblijfsafdeling voor somatische zorgvragers ( lichamelijke klachten, vaak geestelijk nog prima in orde ).
's-Ochtends help je mensen met de dagelijkse verzorging; zoals wassen, aankleden e.d. daarna ga je iemand helpen met een broodje smeren e.d.
Soms is het prettig als je iemand goed kent, hoewel het wel altijd hetzelfde lijkt, krijg je ook een band met iemand.
Doordat alle mensen zo ontzettend verschillend zijn is dat soms heel leerzaam. Je hebt iemand met een katheter, sondevoeding, angst en noem maar op!
Je leert heel zelfstandig te zijn, want eigenlijk als jij er niet was zou iemand niet zo gewoon mogelijk kunnen functioneren. Soms wordt er wel erg veel gebruik van genomen en je moet daarin ook echt je grenzen gaan bewaken. Als je inderdaad maar een half uur tijd hebt voor iemand in de morgen kun je niet zijn wasgoed ook nog opvouwen wat te maken heeft met prioriteiten stellen: wat is het belangrijkste en wat kan later of blijven liggen, wat natuurlijk niet haalbaar is als je in de thuiszorg werkt.
Verder doe je ook veel huishoudelijke taken. Van vuil wasgoed uitspoelen, vuilniszakken legen, een toilet na iedere toiletgang van iemand schoonmaken, bedden opmaken en noem maar op.
Vaak gaan wat oudere mensen 's-middags ook nog even naar bed en op de een of andere manier wil iedereen na een maaltijd naar het toilet. Liefst allemaal tegelijk, dan moet je ook keuzes maken. Wie help je het eerst, het probleem is dan dat mensen om 17.00 uur gaan vragen of ze om 19.00 naar het toilet mogen en als ze om 20.00 uur naar bed willen voor hun slaapkamer gaan staan en bellen. Of je ze naar bed kan brengen, terwijl iemand weet dat je net bij iemand anders bent. Soms zien mensen dat niet, ik vind dat bij dit voorbeeld ( wat helemaal in mijn hoofd zit en heel snel opgeschreven is ) meer te maken heeft met hospitalisatie. In mijn ogen zou het goed zijn als mensen afwisseling maken van afdelingen. Een jaartje daar en dan een jaartje daar of helemaal een ander huis evt. andere organisatie.
Natuurlijk is de zorg dankbaar werk, maar dat noemen ze zo maar natuurlijk ervaar ik dat niet zo heel erg, je moet in ieder geval geen smetvrees hebben, dat in ieder geval niet!
Zelf vind ik de zorg leuk. Omgang met mensen, eigenlijk proberen om hen nog wat leuks mee te geven, hoewel dat door personeelstekorten of zieken niet altijd mogelijk is!
Als ik denk aan verpleeghuizen waar mensen verdrogen e.d kan ik me niet voorstellen dat dat bij ons gebeurt hoor.
Ik werk ook op een leuke plek en dat scheelt, fijne collega's en leidinggevende, dat doet ook een hoop! |
